ปรับแต่งเครื่องบินให้บินง่าย ชาติบินดอทคอม

www.chartbin.com

เพื่อความสะดวกในการเยี่ยมชม ควรเปิดให้เต็มหน้าจอ มิฉะนั้นข้อมูลอาจขาดหายเป็นบางส่วน

ปรับแต่งเครื่องบินให้บินง่าย

ในการเล่นเครื่องบิน ต้องวัดกันที่ประสพการณ์ และช.ม.บินไม่ไช่กาลเวลาเป็นปีหรือสองปี สำหรับท่านที่มีสัญชาตญาณการเป็นช่างก็จะได้เปรียบสักหน่อย มองซ้ายมองขวา เห็นอะไรแปลกๆ ก็จะนำมาเป็นอะไหล่เครื่องบินไปหมด คล้ายกับเมคกายเวอร์ หนังดัง ช่อง 3 สมัยก่อน ดูหนังจีนกำลังภายในบ่อยๆแต่ละค่ายแต่ละสำนัก วิชาการต่อสู้เพลงดาบ สังเกตุเห็นได้ว่า แต่ละค่ายแต่ละสำนัก จะไม่ค่อยปล่อยวิชา ออกมาเผยแพร่ กล่าวคือจะหวงวิชา กลเม็ดเคล็ดลับต่างๆ นานา ไม่ให้ถ่ายทอด ไปยังคนนอก หวงไปหวงมา วิชาดีๆ เลยสูญหายไปมิไช่น้อย สะจนคนรุ่นไหม่ บอกว่าวิชาเหล่านี้ไม่ได้มีจริงนในโลก แต่ในความเป็นจริงหรือหลักฐานลองคิดดูว่าทำไมประเทศจีนถึงกว้างใหญ่ไพรศาลนัก นั้นคือนิสัยคนเอเชีย ที่ไม่ค่อยจะเผยแพร่เมื่อได้ความรู้วิชานั้นๆมา ไม่เหมือนพวกฝรั่งแถบตะวันตกเมื่อได้เรียนรู้ ได้ทดลองได้ศึกษาได้ปฏิบัติ แล้วนำมาเขียนเป็นตำหรับตำรา ให้คนรุ่นต่อๆไปได้พัฒนาขึ้นอีกที โดยไม่มีวันจบสิ้นอย่างเช่น อัลเบิร์ด ไอสไตล์ นักฟิสิก ชื่อดัง สมองคิดสะจนคนในยุคนั้น คิดว่าเค้าเพี้ยน แต่ปัจจุบันผลงานที่ท่านคิดออกมา แทบจะทำลายโลกทั้งใบในเวลาไม่กี่นาที

ฉะนั้นเราคนไทยที่มีนิสัยไม่ค่อยจะปองดองกันเท่าไหร่ด้วยความคิดที่ว่า กูจะเก่งอยู่เดียว คิดถูกอยู่คนเดียวความคิดคนอื่นๆผิดหมด ก็อย่าได้หวงวิชากันเลยครับ ตายไปก็เอาไปไม่ได้ ดีสะอีกที่ชื่อเสียงความดีงามยังคงอยู่ตลอดกาลทนทานกว่า ฟันหรือกระดูกของเราที่มีการผุกร่อนไปตามวันเวลาตามสภาพแวดล้อมและสารเคมี จงคิดส่ะว่ามนุษย์เกิดมาสมองก็พอๆกัน แต่พรสวรรค์ ไม่เหมือนกัน บางคนถนัดอย่างโน้น บางคนถนัดอย่างนี้ ไม่มีใครเก่งไปสะหมดเก่งไปส่ะทุกเรื่อง ถ้าคนมันจะชอบถึงจะหวงอย่างไรเขาจะพยายามค้นคว้าหามาจนได้อาจใช้เวลานานเวลามาก แต่วันหนึ่งเขาต้องได้มาในสิ่งที่เขาอยากจะรู้อยากจะทำ ฉะนั้นเรามาช่วยเขาให้มาโดยย่อเวลาที่ต้องไปค้นคว้าหาเอาเองนำของเราไปพัฒนาอาจดีกว่าของเราส่ะอีก แต่บางคนอยากได้อยากเป็นประเคนให้ แต่พรสวรรค์เขาไม่มี จับมือมาทำปานหัดเขียน ก. ก็ยังไม่ได้ยังไม่ผ่านเลยก็มี นี่คือสัจธรรม ถ้าเราเป็นคนหวงวิชา เราก็แคบไม่กว้างขวาง แต่ถ้าเราเป็นคนอวดวิชามีอะไรบอกชาวบ้านเค้าไปหมด เราก็จะกว้างขวางมีคนคบค้าสมาคมเยอะแยะ จนจำไม่ได้ว่าใครเป็นใคร แต่ละรายมาให้ผมซ่อมฟรีทั้งนั้น นี่ก็คือจุดเสียเหมือนกัน ใช้วิจารญาณในการคิดก็แล้วกัน มาเข้าเรื่องประสพการณ์ ในการบิน การซ่อมของผมเลยดีกว่าว่าบางครั้ง ในบางเรื่อง ก็อาจเป็นเส้นผมบังภูเขาได้เหมือนกัน

ตรวจเช็คเครื่องบินก่อนจะขึ้นบิน

เป็นที่ทราบกันดีแล้วว่าเครื่องบินที่เราบินอยู่ทุกวันนี้ ทุกชิ้นส่วนมันมีหน้าที่ทำงานอย่างไรบ้าง ถ้ามันไม่ทำงานตามหน้าที่มันก็หมายความว่า มันเพี้ยนไม่ปกติ บินยากขึ้น อย่างเช่น ใบพัด มีหน้าที่ทำให้เครื่องบิน บินไปในแนวตรงไปข้างหน้า ไม่ว่าเครื่องบินลำนั้นๆ จะขับหน้า หรือขับหลัง ต้องตรงไปข้างหน้าเท่านั้น ไม่ไช่เวลาเร่งแล้วเครื่องบินเชิดหน้าขึ้น หรือก้มหัวลง ในการบินจริงๆเราก็ต้องใช้ฟรีมือในการบังคับมากสักหน่อย เพราะเครื่องบินเราไม่มีความเสถียร เครื่องบินที่เสถียรคือ เมื่อเรากำเครื่องบินตรงจุด CG อยู่ระหว่างกลางๆ ไม่หนักหัวหรือหนักหลังลอย อยู่เหมือนตราช่าง หน้าหลังเท่ากันพอดี เมื่อเร่งคันเร่งแล้วเครื่องบินเราต้องถูกดึงหรือดันไปข้างหน้าอย่างเดียวเท่านั้น มิไช่ว่า เครื่องบินเรา เหงยหน้าขึ้น หรือก้มหัวลง ถ้าเครื่องบินก้มหน้าลงหรือเงยหน้าขึ้น ก็แสดงว่า องศามอเตอร์เราไม่อยู่ในแนวที่ถูกต้อง ต้องมีการปรับองศามอเตอร์ส่ะไหม่ ดังนี้

ถ้าเครื่องบินบินเชิดหน้าขึ้น สำหรับเครื่องบินใบพัดหน้า ต้องก้มมอเตอร์จนกว่า ระดับเครื่องบินอยู่พอดีในแนวราบ แต่ก็ต้องคำนึงอีกด้วยว่า ขณะที่เร่งใบพัดจะมีแรงลมดันออกทางด้านหลัง ถ้าแพนหางระดับไม่อยู่ในองศาที่พอเหมาะก็จะทำให้ ลมไปประทะ แพนหางให้กดลง กลายเป็นว่าเครื่องบินเรา ยกหัวขึ้น ซึ่งไม่ได้มาจากแรงมอเตอร์ อาจเป็นเพราะแพนหางที่ลมจากใบพัดส่งแรงมาปะทะ ต้องคิดตรงนี้ด้วยครับ ในการประกอบพิจารณา สำหรับเครื่องบินที่ขับหลังหรือ ใบพัดหลัง แรงลมจะดันออกข้างหลังถ้าลมไม่ผ่านไม่ปะทะแพนหางดิ่ง ก็สบายหน่อย ปรับแต่ที่มอเตอร์อย่างเดียว คือปรับมอเตอร์ก้มลงไปทางด้านหลัง แต่ส่วนมาเครื่องบินดันหลังหรือขับหลังที่มีมอเตอร์อยู่ท้ายสุดของเครื่อง ไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องนี้ แต่จะมีปัญหาเรื่อง รอรอบ กล่าวคือถ้าเครื่องบินใบพัดหน้า กระแสลมจะช่วย เป่าปะทะแพนหางให้เครื่องบินเรายกหัวขึ้นเวลาเราอัปอีวาเตอร์ขึ้น โดยไม่ต้องรอกระแสลมที่สวนทางมา แต่ถ้าเป็นเครื่องบินพวกดักแฟนหรือใบพัดหลังที่อยู่ท้ายสุดของเครื่อง คุณต้องออกแรงส่งแรงๆ หรือวิ่งจนได้รอบรอให้กระแสลมที่วิ่งสวนทางมาปะทะ แพนหางที่เราอัป อีวาเตอร์ขึ้น สรุปแล้วจะเป็นเครื่องบินพวกความเร็ว บินช้าไม่เป็น วิ่งบนรันเวย์ทีต้องใช้ระยะยาวพอสมควร

ถ้าเครื่องบินบินก้มหัวลง เพื่อไม่ให้สับสน ก็ทำกลับทางกัน กับบทที่กล่าวมาแล้ว

ตรวจเช็คก่อนบินเพียงเท่านี้เครื่องบินท่านก็จะมีความเสถียรขึ้น บังคับได้ง่ายโดยไม่ฝืนอาการใดๆ

ทำความเข้าใจกับแรงยกของปีก

ในที่นี่เราทราบแล้วว่าปีกเรามีแรงยกอย่างไร ถ้าไม่เข้าใจก็กลับไปอ่านตรงนี้คลิกการบินเครื่องบิน เราต้องดูลักษณะปีกเครื่องบินเราด้วยว่าออกแบบมาอย่างไร ถ้าปีกเครื่องบินเรา มีแอร์ฟอยข้างบนโค้งนูนมากๆ แต่ข้างล่างตรงเรียบ ก็แสดงว่า ปีกเรามีแรงยกมาก พร้อมจะบรรทุก น้ำหนักได้ แต่ถ้าเรานำมาเล่นแบบ บินหงายท้อง ด้วยปีกชนิดนี้ออกแบบมาเพื่อให้มีแรงยกมากถ้าบินหงายท้องก็จะทำให้ แรงยกตรงกันข้ามทำให้เครื่องบินเรา ลดระดับลง ยิ่งเร่งยิ่ง ลงเร็ว ด้วยแรงยกที่กลับส่วนทางกัน ฉะนั้นปีกแบบนี้จึงไม่เหมาะที่จะนำมาบินเล่นท่าหงายท้อง แล้วจะมาโทษเครืองบินเราว่าเล่นไม่ได้ดั่งใจ ไม่ได้ครับ เราต้องเข้าใจปีกเราด้วยว่า เข้าออกแบบมาร่อน มะไช่มาหงายท้อง

เมื่อปีกเรามีแรงยกขนาดนี้ ถ้าเราเร่งความเร็วขึ้น ระดับเครื่องบินย่อมไต่ขึ้นสูงเร็วเป็นธรรมดา จะให้มันนิ่งบินแนวระนาบนั้นไม่ได้ ต้องรักษาระดับคันเร่งควมคุมความเร็ว ให้คงที่เครื่องบินเราก็จะบินไต่ระดับที่แนวระนาบ ได้ดั่งใจ

แต่ถ้าท่านต้องการบินแบบหงายท้องได้ดีก็ต้องออกแบบปีกไหม่ ให้พื้นที่ท้องของปีก มีแอร์ฟอยโค้งเล็กน้อย มองดูด้านข้างคล้ายรูปหยดน้ำ แต่การบินก็จะแตกต่างกว่าเดิม กล่าวคือ จะทำให้อัตราการร่อน ลดน้อยลง จะนำมาบิน ธรรมดาร่อนไปร่อนมาไม่ค่อยดีจะหาว่า เครืองบิน บินไม่เกาะอากาศ ไม่ได้นะ เพราะคุณต้องการบินแบบไม่ธรรมดา ก็ต้องทำใจหน่อย สรุปแล้วในการออกแบบปีกเครื่องบิน ก็มีแบบได้อย่างเสียอย่าง นอกส่ะจากคุณจะออกแบบเปลี่ยนรูปลักษ์ปีกกลางอากาศได้ แบบหนังการ์ตูน นั้นแหละครับบินได้ดั่งใจเลย ท่าไหนบินได้หม๊ด

ทดสอบระยะควมคุมของรีโมท

ในการเล่นเครื่องบินไม่ว่าฟรีมือจะดีปานใด ถ้าชุดบังคับควมคุมไม่ทำงานตามสั่ง ก็ล่วงทุกรายครับ ฉะนั้นถ้าเราห่วงเครื่องบินอันสวยหรู่ของเรามากนัก ผมก็มีวิธีทดสอบแบบง่ายๆ โดยไม่ต้องเสี่ยงไปลองบินดูบนฟ้า เท่าที่ผมเคยทดสอบรีโมท 2 ช่องเลี้ยวดับมอเตอร์ โดยที่ไม่ต้องถือเครื่องบินเดินหนีห่างออกไปเรื่อยๆ แล้วตะโกนบอกเพื่อนว่าคลื่นหลุดรึเปล่า เสียเวลาครับผมมีวิธีทดสอบด้วยตัวคนเดียวไม่ต้องไปรบกวนเพื่อนๆให้เสียเวลา ด้วยการนำหลอดไฟฉายเล็กๆ 12 โวล์ต่อเข้าแทนมอเตอร์ เปิดสวิสแล้วโยกรีโมทของเราให้ค้างไว้ ใช้ยางรัด แล้วนำรีโมทวาง ตั้งตรงให้เสาอากาศและรีโมทห่างจากพื้นดินพอสมควรประมาณ 1 เมตร ชุดรีซีฟ เราที่ต่อหลอดไฟฉาย 12 โวล์ เมื่อต่อแบตเตอร์เครื่องบินเราเข้าไป ไฟก็จะติด นำชุดรีซีฟที่ติดไฟสว่าง เดินหนีห่างจากรีโมท เราไปเรื่อยๆ สังเกตุดูแสงสว่างที่หลอดไฟ ถ้าไม่มีการกระพริบ หรือสะดุด ก็แสดงว่า รีโมทเรา ชัวส่งได้ระยะไกลตามต้องการ เท่าที่ผมเดินทดสอบมา ถ้าระยะทางหนีห่างจากรีโมทประมาณ 150 เมตร แล้วหลอดไฟไม่สะดุดแม้แต่น้อย ไม่ว่า เราจะจับสายอากาศแกว่งไปทิศทางใด ้ ในการทดลองเรา เดินบนพื้นดิน ในถ้าเราบินจริงๆ ชุดรีซีฟ จะลอยไปกับเครื่องบิน ซึ่งสูงกว่าการทดลอง คลื่นก็จะส่งได้ไกลกว่าเก่า เยอะเลยครับ สิ่งที่ควรระวังในการทดลอง คือสถานที่ ที่วางตำแหน่งรีโมท ไม่ควรให้โลหะ หรือสื่อไฟฟ้า อยู่ใกล้ๆเสาส่ง เราเกินไป เพราะอาจทำให้การทดสอบของเราผิดเพี้ยนได้ และนี่ก็คือการทดสอบระยะควมคุมของรีโมท 2 ช่อง แต่ถ้าเป็นรีโมทมาตราฐาน ส่วนมากราคาแพงๆ ก็ไม่ค่อยมีปัญหาอะไร แต่ถ้าไม่ไว้ใจรีโมท ก็เอาวิธีนี้ไปดัดแปลงเปรียบเทียบเพื่อเป็นแนวทางได้ ครับ

ยังมีอีกหลากหลายเรื่องที่ประสพการร์สอนมาแบบนอกตำราแต่ก็อยู่ในทฤษฏีทุกประการเพียงแต่บางครั้งเราคาดไม่ถึงเท่านั้นเอง

ดูรายละเอียดอีกทีท ี่www.chartbin.com

ชาติบินรายงาน

05/09/2550